Skip to main content
Image
gait ron poplar thriller thrillzone recensie.jpg
Serie N.v.t.
Auteur(s) Ron Poplar
Uitgeverij(en) Beefcake Publishing
Publication year
Thrillzone score
3
Review date 2 August 2021
Categories Nederlandstalig
Share this review

De manier waarop iemand zich beweegt is net zo uniek als een iris, de vorm van een oor of een vingerafdruk, en het heeft een naam: Gait. Gait is het thrillerdebuut van Ron Poplar. Ron Poplar heeft het nodige gezien van de wereld. In zijn jonge jaren is hij liftend door de Verenigde Staten getrokken en heeft hij veel gereisd in zowel Europa als Azië. Tijdens zijn reizen ontmoette hij allerlei mensen: van smokkelaars en drugdealers tot goeroes en geheim agenten en alles daar tussen in. Volgens de beschrijving op de achterzijde van het boek is Gait tot stand gekomen zonder enige vorm van research. Ron Poplar meende voldoende te hebben aan zijn opgedane kennis en levenservaring. Wij hopen dat dit niet ten koste gaat van de kwaliteit.

“Een korte tijd kan Hans denken dat hij zijn verleden achter zich heeft gelaten. Maar zoals iedereen weet, kan je je verleden begraven, ergens diep in je geest, maar daar blijft het wel op de loer liggen, als een stille, geduldige vulkaan.”

Hans Delighte is een jonge twintiger die werkt als pakketbezorger en zeer behendig is in de vechtsport Muay Thai. Hans heeft een getraumatiseerde jeugd doorgemaakt in jeugdinstelling Zorg en Kracht. De directeur en begeleiders binnen deze jeugdinstelling waren minder begaan met de zorg voor hun cliënten, maar hielden er een eigen agenda op na. De veelal jonge cliënten werden gedrogeerd en misbruikt door vooraanstaande figuren uit de samenleving, en dat onder het toeziend oog van de directeur en begeleiders. Hans heeft echter besloten het recht in eigen handen te nemen en zint op wraak.

De stagiair rechercheur Disha Tarhal raakt betrokken bij het onderzoek naar de moord op één van de begeleiders van de jeugdinstelling Zorg en Kracht. Haar onderzoek wordt echter bemoeilijkt door de racistische en corrupte cultuur binnen de politieorganisatie. Zij doet echter wel een ontdekking. Op de beelden van een beveiligingscamera herkent zij de wijze waarop de dader zich voortbeweegt. Als door een noodlottig ongeval haar partner om het leven komt wordt zij, als allochtone nieuwkomer, daarop aangekeken. Zij wordt van het onderzoek gehaald en overgeplaatst naar een ander bureau. Disha is echter vastberaden het te maken tot rechercheur en haar zoektocht naar de dader voort te zetten.  

“Nu, de laatste jaren zijn die varkens ook vlees gaan eten. Ik weet ook niet waarom, dat hebben ze mij niet verteld. Dus zo nu en dan krijgen ze een zak met slachtafval, dan wordt hun vlees ook lekkerder en daar komen wij in de picture: wij hebben een lekker hapje voor de zwijnen in onze kofferbak en morgen is daar niets herkenbaars meer van over!”

Wat Gait anders maakt dan de gemiddelde thriller is het feit dat je als lezer, niet op zoek gaat naar de dader of het motief. Ron Poplar ‘verstopt’ zich niet achter een ingewikkeld en doordacht plot, maar legt direct al zijn kaarten op tafel. Deze strategie is niet bepaald bevorderlijk voor de spanning, maar desondanks weet Ron Poplar je van begin tot eind te boeien.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de dader en van de betrokken rechercheurs, en dan met name de jonge politievrouw Disha Tarhal. De twee verhaallijnen komen steeds dichter bij elkaar en dit resulteert in een climax zodra de twee verhaallijnen samenkomen en Hans en Disha ontdekken dat zij meer gemeenschappelijk hebben dan op het eerste gezicht lijkt. 

Ron Poplar heeft een prettige schrijfstijl zonder veel opsmuk. Met behulp van korte, vlot lopende hoofdstukken houdt hij de snelheid in het verhaal waardoor het lastig is om het boek weg te leggen. Een opmerkelijk detail is dat Poplar in zijn verhaal ook ruimte laat voor de “verteller”. De verteller geeft zo nu en dan een toelichting op het verhaal en de hoofdstukken worden regelmatig beëindigd met een woord van de verteller waarin een tipje van de sluier wordt gelicht. De auteur zal dit bedacht hebben als cliffhanger, maar het heeft eigenlijk geen enkele toegevoegde waarde.  

De thrillers die worden uitgegeven door Beefcake Publishing zijn vaak net een beetje anders dan andere. De auteurs hanteren vaak een directe schrijfstijl en de inhoud is op zijn tijd rauw en confronterend te noemen. Dit alles wordt overgoten met een gezonde dosis humor en op deze wijze ontstaat een onderscheidende stroming aan thrillers. Ook Ron Poplar’s Gait past hier wat ons betreft goed tussen: een beetje vreemd, maar wel lekker.

Image
Bjorn le Granse
Bjorn le Granse
Je kunt mij definiëren als een echte Brabantse Bourgondiër, in Tilburg geboren (1985) en getogen. In het centrum van deze schitterende stad woon ik samen met mijn vrouw en dochter. In het dagelijkse leven ben ik werkzaam als bouwkundig schade-expert voor verzekeraars en in mijn vrije tijd vindt je mij op een mountainbike in de Brabantse bossen of met een goed boek op onze heerlijke bank.

Gedurende mijn schooljaren had ik een lichte allergie voor boeken. Mijn motto was: “als het goed genoeg is wordt het wel verfilmd”. Nadat ik in 2006 mijn vrouw heb leren kennen, die ook graag een boek mag lezen, heb ik op vakantie ook eens een poging ondernomen. Sinds die tijd ben ik helemaal om en kan ik echt genieten van een goed boek. Mijn voorkeur gaat natuurlijk uit naar thrillers, waarbij ik een grote voorliefde heb voor faction thrillers met een vleugje historie. De boeken van Dan Brown heb ik dan ook allemaal versleten. Daarnaast lees ik graag boeken uit de “meer voor mannen” categorie: spionage; oorlog en meer kogels dan pagina’s.

Write your review!

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.