Een dapper dorp – Column van Wouter Helders

‘Heel Gallië (bezet door de Romeinen, red.)? Nee, een klein dorpje blijft dapper weerstand bieden tegen de Romeinse overheersing.’ Die zin, waarmee alle Asterix en Obelix-strips beginnen, spookte afgelopen zaterdag door mijn hoofd toen ik over de A2 naar het zuiden reed. Mijn bestemming, Son en Breugel, is precies als het dappere dorpje in de stripboeken. OK, niet helemaal precies. Het wordt niet belegerd door de Romeinen en er wonen bij mijn weten geen met zwaarden zwaaiende Galliërs. Maar vervang “de Romeinen” door “het boekhandel-kartel” (in Thierry Baudet-taal), “de druïde” door een “handig toverende boekhandel”, en de “toverdrank” door een “uitgekiende marketing strategie”  en de parallel gaat aardig op.

Son en Breugel, een klein dorp onder de rook van Eindhoven, is namelijk de hoofdzetel van mijn fans. Nergens anders zijn zoveel exemplaren van mijn debuut, de thriller ‘Machtsstrijd’ over de toonbank gegaan als hier. Afgezet tegen de verkopen in heel Nederland, was boekhandel De Traverse, goed voor zo’n 10% van de verkoop.

Erg nerveus was ik  de dagen voorafgaand aan de lezing die ik die zaterdagmorgen ging houden in de lokale bibliotheek dan ook niet. Met zoveel fans, die ongetwijfeld allemaal smachtend zaten te wachten op mijn nieuwe thriller, ‘Verraad’,  moest dat kleine zaaltje wel vol te krijgen zijn. Succes gegarandeerd. Maar al snel kwam er een kink in de kabel. Het begon met het belletje van mijn uitgever dat de publicatie van het boek een paar weken was uitgesteld. Mijn masterplan een daverende voorverkoop te realiseren, werd zo vakkundig getorpedeerd. Bovendien constateerde ik zaterdagmorgen toen ik wakker werd tot mijn afschuw dat het schitterend weer was. Wie zou er, nu er EN geen nieuwe thriller te koop was EN het mooi weer was nog op de lezing afkomen?

Met elke kilometer asfalt die onder me doorgleed die morgen, werden mijn oksels een beetje natter en mijn humeur een beetje slechter. Toen ik een half uur voor aanvang een lege zaal binnenstapte en in de omgeving geen enkele thriller-fan bespeurde, wist ik het zeker; dit wordt een debacle.

Om elf uur startte ik de presentatie in de wetenschap dat ik er volledig naast gezeten had. De Sonse boekfanaten hadden de brandende zon getrotseerd, waren niet bezweken voor de verlokkingen van de vlakbij georganiseerde Ibizamarkt en niet ontmoedigd door de uitstel van het nieuwe boek. Als dappere Galliërs hadden ze de bibliotheek bestormd en bezit genomen van de zaal. Ik zag wat bekende gezichten, de eigenaresse van de boekhandel De Traverse, maar vooral veel onbekenden. Twee uur later bestelden ze bijna allemaal een gesigneerd exemplaar van Verraad.

Zo zie je maar wat een relatief onbekende auteur in een eigenwijs dorp met een goede druïde en wat toverdrank kan bereiken.

Daar kan het boekenkartel, die met hun laffe inkoopbeleid en behouden marketingstrategie alleen maar op safe durven spelen en slechts  bekende Nederlanders en al gevestigde auteurs aan de man willen brengen, nog wat van leren!